Drietalig Oilsjt

Aalst is drietalig: Engels om ik weet niet wat voor reden tenzij graag omhoogvallen, Standaardnederlands – of pogingen daartoe – omdat het wettelijk moet, en Oilsjters omdat het steeds minder de moedertaal is. Zonder de stimulans van carnaval zou de Aalsterse spraak nog meer verwaterd en nog meer een mengtaaltje worden. Geprezen zij de Heer dat hij/zij/het een carnavalist is en mee het behoud van de volkstaal stut.

We krijgen een pakketje tweetalige straatnaamborden op de honderden straatnamen die Groot-Aalst telt. Eindelijk. Sinds jaar en dag is deze column een pleitbezorger voor kenmerkende straatnamen en voor tweetaligheid, in casu een aanvulling op het straatnaambord in het Oiljsters en met verwijzing naar de volkse en traditionele aanwijzing. Het is geen dag te vroeg. Aalst is in tijden van de snel groeiende stad en vele nieuwkomers een nakomertje in het behoud van dit brokje uniek erfgoed.

Dat eenieder daar zijn of haar zegje bij mag doen is vanzelfsprekend. Straten en pleinen zijn gemeengoed en behoren niet toe aan voorbijtrekkende politici. De hele ingreep is overigens minimalistisch en beperkt tot een handgreep van 55 straten. Er is geen ruimte voor het vermelden in ‘onderschrift’ van eerdere straatnamen. Voor mijn generatie zal de Louis D’Haeseleerstraat altijd de Hoogstraat blijven. Ook voor komende generaties dient dat niet weggemoffeld te worden. De uitgangsbuurt van nog veel eerdere generaties situeerde zich immers niet aan de Louis D’Haeseleerstraat maar aan de Hoogstraat. Willen of niet, het zal altijd zo blijven.

Een scheut erfgoed kan geen kwaad. Het herinnert er ons aan dat we slechts passanten zijn tijdens ons korte verblijf op deze aardkloot. Waarom dan ook niet aan onze straatnamen die eertijdse namen toevoegen die niet meer op de tong liggen, zoals de Klottestraat die in 1929 omgedoopt werd tot Vakschoolstraat. Mijn verdorven geest zou een 2.0-ervaring beleven bij het herinvoeren van pakweg de Klootstraat uit de 17-18de eeuw (omgeving huidige Nieuwbeekstraat).

Allemaal goed en wel zelfs in GPS-tijden blijft het belangrijk dat straten sowieso straatnaambordjes hebben, zelfs repetitief op elke straathoek. Wordt daar ook werk van gemaakt? Zichtbare namen in het straatbeeld bepalen mee de eigenheid van de buurt en de stad. En dat is nu eens iets waar al die Engelstalige winkel- en bedrijfsnamen nooit zullen in slagen.

 

 

Green Bananas Marketing

Meer in Column
Onze columnist over carnaval

Op mijn schermpje defileren carnavalsbeelden. Waarom tik ik er op, waarom kijk ik er geamuseerd...

Er wordt gesold met industrieel verleden

Kerkvader Augustinus hield voor dat een mens gelijktijdig woede én hoop in zich moet dragen....

Sluiten