Over 85000 exemplaren Aalstenaars

Stel u eens voor dat Aalstenaars ook mensen blijken te zijn. Dan was het toch wel even schrikken bij de mededeling van schepen van Burgerlijke Stand Mia De Brouwer dat er recentelijk zo’n 85.000 exemplaren rondlopen. Er vloeit meer testosteron dan kamfer door de Dender, zoveel is duidelijk. Of dienen we het op een naar import overhellende balans te houden? In 2009 werden nog maar 80.000 specimen geteld. Om niet verkeerd begrepen te worden, deze kleine toevoeging: mijn openingszin was een lokkertje tot verder lezen. Je reinste populisme, maar zoals blijkt werkt dat dezer dagen. Aalstenaars zijn wel degelijk homo sapiens, alleen worden ze in de uithoeken van Vlaanderens wiegende weiden nauwelijks begrepen.

Mechelen – stad die op de vijfde plaats prijkt na Antwerpen, Gent, Brugge en Leuven – voorbijsteken kan geen doel zijn. 772 stuks te gaan en Aalst komt op gelijke hoogte. Daar is geen winnend lot en dito prijsje aan verbonden. De sprong naar 90.000 inwoners levert wel wat op: het inschrijven in de stadsbegroting van de uitgaven voor een surplus aan zitpenningen. Het wordt dan wriemelen om daar op de eerste verdieping van ’t belfort zitjes bij te schuiven.

In veertig jaar slaagde Aalst er in om het bevolkingsaantal quasi te verdubbelen, ook al diende hiervoor de doos van Pandora, zijnde de fusie in 1977, geopend te worden. Aalst werd Groot-Aalst en in een en hetzelfde inhalig gebaar werden inwoners en spaarcenten van de toenmalige gemeenten genaast. Geroofd, typte ik eerst, maar ik heb dat gewist, het benaderde té veel de waarheid. De Aalsterse aanzuiging op migratie is daarbij vergeleken klein bier.

TINA, met Thatcheriaanse logica dient er zich geen alternatief aan. Op naar de 150.000 Aalstenaars op deze aardkloot. Die Limburgers en West-Vlamingen zullen aan het inburgeringsinfuus gelegd worden. Die sprong voorwaarts levert tenminste wat op: loonsverhoging voor burgemeester en schepenen. Mag het wat meer zijn?, vraagt mijn slager.

Er van uit gaande dat het klonen van Aalstenaars in de komende decennia nog geen wettelijk geregelde bezigheid zal zijn en de Theo Franckens van deze wereld met gespreide armen de apartheidsmuur tussen rijk en arm blijven onderstutten, resten slechts twee realistische pistes om het bevolkingsaantal op te fokken: een nieuwe fusie en een actieve nataliteitpolitiek. De bouw van het crematorium wordt stopgezet. Iedereen moet langer leven en donaties leveren aan de spermabank. Het doel heiligt immers altijd de middelen. In onze waanzinnige tijden blijft die waarheid, meer dan ooit, overeind.

 

Green Bananas Marketing

Meer in Column
Administratief centrum zette deuren open

Zondag, open bedrijvendag, was een heel bijzondere dag voor de Aalstenaars. Als huurder en betaler...

Aalst verdient meer dan verbouwingen

De Morgen trok vorige week Aalst een hipster-outfit aan. Eventjes schepten de beleidsvoerders een weinig...

Sluiten